سیب

Malus spp.

گونه‌های منتخب سیب، مانند اغلب درختان میوه، معممولاً به‌صورت درختانی در مجموعه‌های کشتزاری نگهداری می‌شوند. Genesys تقریباً 39,000 رکورد از انواع سیب را فهرست می‌نماید که شامل گونه‌های وحشی می‌باشد که ممکن است برای پرورش‌دهندگان مفید باشد. حدود 5% رکوردها به‌صورت بذر هستند، ولی از آنجایی‌که بذرهای سیب همانند گیاه اصلی پرورش نمی‌یابند، این بذرها چندان برای پرورش‌دهندگان گیاهان مفید نیستند، هرچند می‌توانند به‌عنوان ذخایر تنوع گیاهی ارزشمند باشند. تعداد معدودی از نمونه‌های بافت سیب در دمای بسیار پایین در نیتروژن مایع نگهداری می‌شوند.

ممکن است چند سال طول بکشد تا درختان سیب به بلوغ میوه‌دهی برسند. پرورش سنتی این گیاه، پرهزینه و زمان‌بر است -- یعنی ‎15-25 سال از پیوند اولیه تا ایجاد یک گونه بهبودیافته طول می‌کشد. به همین دلیل، پرورش‌دهندگان از تنوع مجموعه‌های بانک ژن برای جستجوی ارتباطات بین نشانه‌های ژنتیکی و وجود ویژگی‌های خاص مانند عطر، کیفیت انبارش و مقاومت در برابر بیماری‌ها استفاده نموده‌اند. بدین ترتیب، این نشانه‌ها به پرورش‌دهندگان امکان می‌دهند تا جمعیتی از پیوندها را، قبل از آنکه درختان میوه بدهند، برای یافتن درختانی که احتمالاً ارزشمند هستند، غربال نمایند. این رویکرد، انتخاب به‌کمک نشانه ‏(MAS) نامیده می‌شود.

با اینکه رکوردهای بسیار معدودی از سیب به درختان وحشی مربوط می‌شود، دانشمندان علاقه روزافزونی به تنوع سیب‌های وحشی به‌عنوان منبعی برای ویژگی‌ها جهت بهبود انواع تجاری این گیاه نشان می‌دهند.

اندازه مجموعه‌های بانک ژن

سایر نام‌های مورد قبول