گل آفتابگردان

Helianthus annuus

آفتابگردان (Helianthus annuus) پنجمین فرآورده کشاورزی روغنی مهم به شمار می‌آید که 10% تولید روغن نباتی خوراکی دنیا را تشکیل می‌دهد. در طول 50 سال گذشته، این گیاه به منبعی با اهمیت رو به افزایش برای تأمین کالری در رژیم غذایی جهانی تبدیل شده است. این فرآورده کشاورزی اغلب در مناطق نیمه‌استوایی و استوایی کشت می‌شود و ارزش تولید جهانی سالانه آن حدود 18 میلیارد دلار امریکا می‌باشد.

آفتابگردان حدود 4000 سال قبل در مناطق شرقی و مرکزی امریکای شمالی توسط بشر کشت گردید. اسپانیایی‌ها، این فرآورده کشاورزی را در قرن 16 به اروپا آوردند که در ابتدا برای مقاصد تزئینی استفاده می‌شد. در طول قرن 18، این گیاه توسط پطر کبیر به روسیه آورده شد و مصرف و کشت آن در این کشور به کمک محدودیت‌های روزه‌داری کلیسای ارتدوکس، محبوبیت یافت. این کلیساها مصرف بسیاری از فرآورده‌های کشاورزی روغنی را ممنوع کرده بودند، ولی صراحتاً نامی از آفتابگردان نبرده بودند. آفتابگردان در طول این دوره به سایر کشورهای اروپای شرقی نیز گسترش یافت. این گیاه بعدها دوباره وارد امریکای شمالی گردید. توسعه آن به آسیا، استرالیا، آفریقا و امریکای جنوبی در قرن 20 رخ داد.

Genesys اطلاعات مربوط به تقریباً 10,000 رکورد آفتابگردان را حفظ می‌کند که 25% آنها گونه‌های وحشی می‌باشند. USDA-ARS وسیع‌ترین مجموعه آفتابگردان وحشی در دنیا را نگهداری می‌کند.

بهبود محتوای روغن انواع و گونه‌های دورگه آفتابگردان، همچنان یکی از اهداف اصلی پرورش این گیاه است. با این وجود، به دلیل چالش‌های زیست‌محیطی و تغییرات صورت گرفته در عادات مصرف‌کنندگان، اهداف جدیدی در این زمینه ظهور کرده‌اند. این اهداف عبارتند از حفظ بازده مناسب تحت شرایط خشک، بهبود کیفیت روغن و افزایش محتوای پروتئین کنجاله آفتابگردان.

اندازه مجموعه‌های بانک ژن

سایر نام‌های مورد قبول