سیب زمینی هندی

Dioscorea spp.

Dioscorea سرده‌ای با بیش از 600 گونه بومی جزایر اقیانوس آرام، آفریقا، آسیا و امریکا می‌باشد. بسیاری از گونه‌های Dioscorea به عنوان سیب‌زمینی هندی کشت و شناخته می‌شوند. سیب‌زمینی‌های هندی، منبع مهمی از کربوهیدرات‌ها، مواد معدنی، ویتامین‌ها و فیبر غذایی برای بیش از 100 میلیون نفر در نواحی استوایی مرطوب و نیمه مرطوب می‌باشند. سیب‌زمینی‌های هندی همچنین برای تولید حشره‌کش‌ها، تهیه سموم مخصوص شکار و تولید ترکیبات ضدبارداری و درمان آسم و آرتریت به کار می‌روند. حدود 90% تولید و سطح زیر کشت جهانی سیب‌زمینی هندی در نیجریه، ساحل عاج، غنا و بنین متمرکز شده است.

سه ناحیه مستقل کشت توسط بشر پیشنهاد شده است که هریک از آنها چندین گونه Dioscorea را کشت می‌کنند: در آسیای جنوب شرقی (D. alata‏، D. esculenta‏، D. bulbifera‏، D. hispida‏، D. pentaphylla‏، D. nummularia‏، D. opposita و D. japonica)؛ در غرب آفریقا (D. rotundata‏، D. cayenensis‏، D. bulbifera‏، D. preussii‏، D. praehelensis‏، D. sansibarensis و D. dumetorum)؛ و در ناحیه استوایی دوران قبل از کشف امریکا (D. trifida و D. convolvulacea). قدیمی‌ترین بقایای باستان‌شناختی سیب‌زمینی‌های هندی (D. hispida) به 20000 سال قبل برمی‌گردند و در ساراواک، مالزی یافت شده‌اند. امروزه، سیب‌زمینی‌های هندی با منشأ آسیایی (D. alata) به طور گسترده در آفریقا و منطقه کارائیب کشت می‌شوند.

کشاورزان سرزمین اصلی آفریقا و ماداگاسکار، همچنان از سیب‌زمینی‌های هندی وحشی استفاده می‌کنند و برای این کار، گیاهان را از جنگل انتخاب نموده و آنها را تحت کشت درمی‌آورند. این گیاهان می‌توانند در معرض فرآیندهای مکرر انتخاب و پیوندزنی با گونه‌های کشت شده قرار گیرند.

Genesys اطلاعات مربوط به حدود 4,000 رکورد سیب‌زمینی هندی را نمایش می‌دهد، که 76% آنها گونه‌های سنتی هستند. اغلب رکوردهای موجود در Genesys در بانک ژن مؤسسه بین‌المللی کشاورزی استوایی (IITA) نگهداری می‌شوند.

در سال 2010 گروهی از متخصصین اقدام به تهیه راهکار جهانی حفظ و نگهداری سیب‌زمینی هندی نمودند. این راهکار، نیاز به افزایش شاخص بودن مجموعه‌های Dioscorea از قاره امریکا و آسیا و گونه‌های کشت شده خُرد (غیر از D. alata و D. rotundata) را برجسته می‌سازد. این سند همچنین مجموعه‌های سیب‌زمینی هندی خارج از محل را که قبلاً ثبت نشده‌اند، شناسایی نموده و توضیحاتی در خصوص ضرورت بهبود استانداردهای حفظ و نگهداری در محل کشت و در آزمایشگاه ارائه می‌کند و بر مزایای احتمالی نگهداری در دماهای بسیار پایین تأکید می‌ورزد.

با توجه به اهمیت سیب‌زمینی‌های هندی برای امنیت غذایی و تولید درآمد در آفریقا، IITA و شرکای آن در حال انجام تلاش‌های تحقیقاتی جهت بهبود دو گونه عمده سیب‌زمینی هندی کشت شده می‌باشد: سیب‌زمینی هندی سفید (D. rotundata) و سیب‌زمینی هندی آبی (D. alata). هدف این طرح، تولید گونه‌هایی با بازده بالا و کیفیت مطلوب و مقاوم در برابر بیماری‌های مهم مانند آنتراکنوز و ویروس موزائیک سیب‌زمینی هندی است.

اندازه مجموعه‌های بانک ژن

سایر نام‌های مورد قبول