موز

Musa spp.

موز یکی از قدیمی‌ترین میوه‌ها به شمار می‌آید. منشأ آن در منطقه آسیای جنوب شرقی و اقیانوسیه می‌باشد و چنین تصور می‌شود که نخستین بار بیش از 7000 سال قبل توسط انسان کشت گردیده است. شرق و مرکز آفریقا، دومین مراکز تنوع این گیاه می‌باشند.

اغلب موزهای کشت شده، بذر تولید نمی‌کنند بنابراین رکوردها باید به‌عنوان کشت بافتی در محیط مصنوعی و در بانک‌های ژن کشتزار حفظ گردند. Genesys تعداد 2,537 رکورد را فهرست می‌نماید. اکثریت قریب به اتفاق این رکوردها در "مرکز بین‌المللی انتقال" متعلق به Bioversity International در بلژیک نگهداری شده و مجموعه‌های کوچک‌تر در استرالیا، نیجریه و ایالات متحده امریکا نگهداری می‌شوند. حدود 11% از رکوردهای فهرست شده در Genesys گونه‌های وحشی هستند. هرچند میوه اغلب این گونه‌ها غیر قابل خوردن است، ولی برای پرورش گونه‌های جدید بسیار اهمیت دارند. Bioversity همچنین ProMusa را اداره می‌کند که پورتالی حاوی جدیدترین اخبار، نتایج پژوهشی و دانش عمومی درباره موز می‌باشد.

از آنجایی‌که موزها به‌صورت نباتی تکثیر می‌شوند، تمام درخت‌های موجود در یک محل کشت و زرع می‌توانند از نظر ژنتیکی کاملاً یکسان باشند. این مسئله باعث می‌شود که موزهای کشت شده، فوق‌العاده نسبت به شیوع آفت‌ها و بیماری‌ها حساس باشند. خطری که گونه‌های مورد تجارت بین‌المللی را ازناحیه نژادهای جدید پاتوژن تهدید می‌کند، موجب بروز یک هشدار جهانی و عامل محرک تکثیر و مهندسی گونه‌های مقاوم گردیده است. یکی دیگر از اهداف پرورش موز، ایجاد گونه‌هایی است که خواص تغذیه‌ای بهتری ارائه نمایند. این مسئله به‌ویژه در مناطقی که موز یک فرآورده کشاورزی اصلی به شمار می‌آید و برای از شیر گرفتن کودکان و دادن غذای جامد به آنها مورد استفاده قرار می‌گیرد، اهمیت ویژه‌ای دارد. تلاش‌ها بر روی افزایش میزان مواد متشکله ویتامین A متمرکز گردیده است.

یک راهکار جهانی برای کاربرد و حفظ و نگهداری ذخایر ژنتیکی Musa در سال 2007 آماده گردید. این راهکارها، اقدامات لازم برای درک بهتر تنوع گونه‌های Musa را شناسایی نموده و بدین ترتیب، کاربردهای احتمالی آنها را در پرورش این گیاه و فرصت‌های موجود برای بهبود مدیریت مجموعه‌های فعلی، شناسایی می‌نمایند.

اندازه مجموعه‌های بانک ژن

سایر نام‌های مورد قبول